Per disa njerez Shqiperia eshte ende nje vend me mistere te medha, i pare si nje nga bastionet e fundit te komunizmit, njerezit e imagjinojne nje jete gri ne nje vend diku afer kufijve te BRSS.

Asgje nuk mund te jete larg nga e verta, Shqiperia eshte nje vend me bukuri natyrore mahnitese me nje bregdet aktoresk i shtire me gjire te fshehura dhe me plazhe mikpritese te shtrira ne gjatesi.

Shqiperia shtrihet nen Malin e Zi dhe mbi Greqi dhe terreni i saj i thyer ndahet nga disa karakteristika me kto vende komshije.

Shqiperia mirepriti demokracine ne fillim te 90’s mbas pothuajse 50 vitesh nen regjimin komunist i udhehequr nga e shumta e kohes nga diktatori Enver Hoxha. Panvaresisht nga shqetesimet civile dhe rremujat e shumta mbas fundit te 90’s Shqiperia ka qene ne rrugen e modernizimit dhe zhvillimit ndryshime te madhe jane duke ndodhur, vendi po ndryshon.

Kryeqyteti Tirana eshte i mbushur me ngjyra dhe jete, ndoshta me i famshmi nga ndertesat me shumellojshmeri ngjyrash me shkelqim truri i nje femije aktualisht kryebashkiaku Edi Rama. Qendra e Tiranes i perngjan cdo qyteti modern Europian me bare, restorante dhe kafene kudo. Sidoqofte kur largohesh nga qendra dhe nje Shqiperi ndryshe do te shfaqet. Ketu fillojne rruget me gropa me pellgje, ndertesa te varfera apartamente dhe plehra dhe mbeturina gjithandej. Shtepite brenda jane te mbajtura mire dhe mikpritese, eshte e vlefshme te vizitosh nje shtepi Shqiptare per te provuar eksperiencen me mikpritese te ngrohte ne Europe.

Ndersa Shqiperia ishte nen regjimin komunist te gjitha aktivitetet fetare ishin te ndaluar por me ardhjen e demokracise ne fillim te viteve 90’s kishat filluan te hapen perseri. Per misionaret ungjillore, Shqiperia ishte nje vend ngacmues per te korrur, shume njerez nuk kishin degjuar kurre per Jezusin ose te dinin ndonje histori bible, misionaret erdhen dhe ndane lajmin e mire dhe kishat lulezuan anembane vendit.

Shqetesimet civile mbas viteve 90’ ndaluan ecurine e rritjes se kishave por mbas 1997 me shume misionare arriten ti largohen problemeve. Misionaret u rikthyen dhe disa e gjeten punen e kishembjelljes me te veshtire se me perpara por kishat perseri u rihapen dhe Fjala e Perendise vazhdoje te shperndahej anembane Shqiperise.

Ne Tirane jane shume kisha te vogla komunitare perreth qyetit dhe pak kisha te medha ne qender te cilan terqehin njerez nga kudo. Misionaret ende luajne nje rol kryesor ne drejtimin dhe mbeshtetjen e kishave kudo ne vend por disa kisha tani udhehiqen nga Shqiptaret. Kishat Shqiptare, ashtu si vet vendi jane te reja ne moshe dhe prekese duke mos pasur traditat e lidhura me disa kisha ne perendim. Ndersa misionaret jane duke u larguar ose kaluar udheheqesine Shqiptareve, kisha vete eshte duke u bere akoma me shume Shqiptare, duke kenduar me shume kenge te shruajtura nga Shqiptaret sesa perkthime nga perendimi.

Shume kisha ashtu si  Drita e Botes kane nje vizion ta shohin komunitetin e tyre te transformuar dhe jane duke nisur projekte te guximshme te shperndara ne komunitet te cilat i sherbejne dhe ndihmojne komunitetin e tyre duke demonstruar ushtrimin e ungjillit ne aksion.

Shqiperia po ndryshon.

Kisha Shqiptare po ndryshon.